«Ոգեկանչ»

Հնագույն ժամանակներից ի վեր իմաստասերները արծարծում-ապացուցում են ոգու հավերժության փաս­տը, հավաստում, որ մարմինը պատյան է լոկ՝ նրա ժամանակավոր օթևան, որի քայքայվել-սպառվելուց հետո նոր պայմաններում ու նոր ձևով ոգին շարու­նակում է իր հավերժությունը։
Ովքե՞ր ենք եղել մենք, ինչե՞ր ենք արել մեր նախորդ կյանքերի ընթաց­քում:
Այս հարցումին է մտահանգված Իգնատ Մամյանի բանաստեղծությունների գրքույկը, որը մի ամ­բողջական շարք է և տպագրվում է այսպես առանձին-ինքնուրույն՝  նպատակ ունենալով ընթերցողի ուշադրությունը բևեռել բուն թեմային։
Բանաստեղծությունների ժողովածուն հեղինակը նվիրել է ծնողների՝ Հմայակ և Սաթենիկ Մամյանների պայծառ հիշատակին։
Երևան, «Նաիրի» հրատարակչություն,  1996:

Ընթերցել

Advertisements

Թողնել մեկնաբանություն

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.