Ինձ սերն է ապրեցնում

Բանաստեղծ Իգնատ ՄԱՄՅԱՆԸ` գրականության ու ժամանակի մասին

Ignat_Mamyan— Նյութի համատարած գերիշխանության, կոպիտ բախումների ու քաղաքական գռեհիկ աղմուկների այս ժամանակում ի՞նչ է բանաստեղծությունը կամ նա կա՞ ընդհանրապես…

— Տայգայի խորքերում կան տնակներ, որ նախատեսված են որսորդներին ձնաբքերից, գազաններից ու այլ աղետներից պաշտպանելու համար: Դրանցում պարտադիր լինում են առաջին անհրաժեշտության որոշ պարագաներ` լուցկի, նավթավառ, չոր փայտ, վառարան և այլն: Բանաստեղծությունն ինձ համար այդպիսի տնակ է: Ներս եմ մտնում, դուռն ամուր փակում ներսից և հանձնվում նրա երանելի առանձնությանը: Ի՛նձ ինչ, թե ո՞վ պատգամավոր ընտրվեց կամ ո՞ւմ նշանակեցին նախարար: Իհարկե չեմ կարող անտարբեր լինել իմ շուրջը կատարվող իրադարձությունների հանդեպ, շատ բաների համար տխրում եմ կամ ուրախանում, բայց իմ կյանքի գործը պոեզիան է: Ես բանաստեղծության մեջ եմ, բանաստեղծությունը` իմ մեջ: Continue reading “Ինձ սերն է ապրեցնում”

Advertisements