Անձրևաթաց շորերով

Իգնատ Մամյանի «Վայրի մեղր»

Եկել, նստել ենք փակ ու տխուր քաղաքների դատարկ սենյակներում, միջազգային ու ներքին քաղաքականությամբ ենք զբաղվում, մանրամասն ուսումնասիրում ենք այս կամ այն քաղաքական գործչի զոքանչի կապերը, հիվանդությունների ու ախտերի արգելման համար օրենքներ ենք հնարում, պետական ու ոչ պետական պատվիրակությունների կազմում գնում ենք Բուրունդի, գալիս, զարմանում ենք, թե որքան հեռու ենք համաշխարհային քաղաքակրթությունից: Անշուշտ, սա էլ գործ է: Ու այս իսկ պատճառով պետութունը նկարչին չի վճարում, երաժշտին չի վճարում, գրող ու բանաստեղծին էլ թողել է արձակ դաշտում, ուզում է երկիրը երկիր դարձնել, ուզում է, որ մենք էլ աշխարհին ձիգ ու հպարտ երևանք: Continue reading “Անձրևաթաց շորերով”

Advertisements

Նվիրում Ոսկեպարի մարտերի 15-ամյակին

1991 թ. մայիսի 6-ին, Ոսկեպար սահմանամերձ գյուղը շրջափակված էր խորհրդային բանակի զորքով ու օմօնականներով: Հրաման տրվեց գյուղը դատարկել պաշտպաններից` հիմնականում ոստիկաններից… Գյուղի ինքնապաշտպանության համար մղված կռվում ոստիկանությունը ապացուցեց, որ ինքը ոչ միայն երկրի ներսի կարգ ու կանոնը պահպանելու համար է, այլեւ զենքը ձեռքին կռվելու: Ոսկեպարը լինելով հարավային դարպասը, կարեւոր նշանակություն ու դեր խաղաց` թշնամուն հետ շպրտելով սահմանամերձ տարածքներից: Continue reading “Նվիրում Ոսկեպարի մարտերի 15-ամյակին”

Լույս՝ փշաքաղված դաշտերի վրա

Աղվան Մինասյանի «Սեր եւ խաչ» գիրքը

 «Նա մենակ էր սենյակում, իսկ շուրջը գրքեր էին, անավարտ ձեռագրեր եւ մաքուր-մաքուր թղթեր։ Նա գրիչը ցած դրեց եւ մոտեցավ հայելուն։ Սանրեց սեւ մազերը եւ արագ քայլերով մոտեցավ սեղանին, ձեռքն առավ գրիչը, տեղավորվեց աթոռինՙ պատրաստ գրելու։ Continue reading “Լույս՝ փշաքաղված դաշտերի վրա”