ԵԿԵԼ -ԱՆՑՆՈՒՄ ԵՄ ԱՅՍ ԱՇԽԱՐՀՈՎ…

Bumerang-Հարյուր տարի հետո, երբ մենք բոլորս հանձնված կլինենք հողին ու քամուն, տեսնես ովքե՞ր կհիշվեն այս ժամանակում ապրողներից:

-Քչերը: Շա՜տ քչերը: Գրականությունից՝ մի Հրանտ Մաթևոսյան, երաժշտությունից՝ մի Տիգրան Մանսուրյան, երևի մի քանիսն էլ՝ Սարյանի և Վահրամ Փափազյանի հետնորդներից: Բոլորը միասին ազատ կտեղավորվեն երկնային հյուրանոցի միջին մեծության մի սենյակում: Continue reading “ԵԿԵԼ -ԱՆՑՆՈՒՄ ԵՄ ԱՅՍ ԱՇԽԱՐՀՈՎ…”

Advertisements

Լույսը կգա Քրիստոսի հետ

ignatmamyanԵթե մինչ այդ սերը չկործանվի

«Առավոտի» հարցերը բանաստեղծ

Իգնատ Մամյանին

— «Ես թղթի վրա ժայռ նկարեցի, ու ժայռից բխած ծիրանի մի ծառ»: Քսան տարի առաջ գրած մի բանաստեղծության մեջ դու այսպես ես ներկայացրել Հայաստանի հակիրճ պատկերը: Իսկ այսօր…

-Դա Հայաստան բառանվան խորհուրդն է, որն ինձ համար երբեք չի փոխվելու: Իսկ Հայաստանի այսօրվա պատկերը բոլորիս համար, բոլորիս աչքի առջև նույնն է. մի վիթխարի տոնավաճառ, ուր խառնուխռիվ հորձանքով վաճառվում են երշիկ, ցավ, լուսամփոփ, կոշիկ, հիշատակ,վերարկու սեր, խիղճ, հաց, պատիվ և այլն: Տոնավաճառ, ըստ ամենայնի՝ իր լարախաղացներով, ձեռնածուներով, փերեզակներով, այլադավան ու այլաբարբառ դերվիշներով, միջնորդներով ու գողերով և, իհարկե, այդ բոլորի ոտքերի տակ տրորվող թշվառ մուրացկաններով: Continue reading “Լույսը կգա Քրիստոսի հետ”

Հիշատակների լապտերավառը

12032016

Նամակ զինվորի հորը

Ինչպիսի խաղաղություն էլ աշխարհին իջնի, քո պատերազմը չի՛ վերջանալու, Վարոս Մինասյան: Քո պատերազմը մոռացություն ու հաշտեցում պարտադրող բիրտ ժամանակի դեմ է, որի կամքը կատարելու դեպքում մենք կդառնանք այթմատովյան մանկուրտներ, և մեր երկիրը մեզ համար կլինի աշխարհի այլ վայրերից ոչնչով չտարբերվող գորշ ու անորոշ տարածք: Քո կռիվը ժամանակիս կործանվող աոաքինության համար է, ազգային մեր խղճի համար, որը դարձել է շքեղ դղյակների ստվերում թափառող հալածական մուրացիկ: Continue reading “Հիշատակների լապտերավառը”

4 . ՄԽԻԹԱՐՈՒԹՅԱՆ ԿՂԶԻՆ

«Պատերազմի ճամփաներով» ակնարկաշարից

24-8-1-1Հրետանու դղիրդների մեջ մենք չլսեցինք առաջին ամպրոպների ճայթյունները սահմանային գորշ լեռների վրա: Գարնանը ոչ ոք չդիմավորեց: Ոչ ոք չզգաց առաջին անձրևի հետ արտերից բարձրացող վայրի համեմի հոտը, որովհետև արտեր չկային և ընդհանրապես բնության բոլոր բուրմունքները խեղդված էին վառոդի, բլինդաժներում վառվող կրակների ծխաշունչ մղձավանջի մեջ: Պատերազմը եղանակի փոփոխություններ չի ընդունում: Հարավային քաղաքում նույն թանձր ու մռայլ գիշերներն են՝ հատուկենտ շների վայրենացած կաղկանձով, տանիքներից պոկված թիթեղակտորների նյարդային աղմուկով: Continue reading “4 . ՄԽԻԹԱՐՈՒԹՅԱՆ ԿՂԶԻՆ”

3. Ու թվում էր, թե գալիս է…

horadiz«ՍՈՒ-25»  ռմբակոծիչը    մի քանի պտույտ կատարեց հարավային քաղաքի վրա, ռումբ նետեց, որն ընկավ ու պայթեց ամայի դաշտում, ու կրկին հետ գնաց դեպի իրանի սահմանները: Այդ պահերին սովորաբար երկուստեք անհանգստություն է առաջանում՝ դիրքերից իջած, բազայում հանգստացող զինվորները մտահոգվում են առաջին գծում կռվող իրենց ընկերների համար, և հակառակը:

-Այս ցեխից պրծում չենք ունենալու,- ասում է Արմենը: -Տարիներ հետո պատերազմ ասելով ես նախ այս ցեխն եմ հիշելու:

Մինչև ծնկները  մեզ պարուրող թանձր, կպչուն կավացեխը: Մենք աշխարհի այս դժոխային հատվածում պատերազմելու դատապարտվածներս, մեր թշնամու հետ միասին ոտքերով ու անիվներով, թրթուրներով ու արկերով արդեն քանի՜ օր տրորում ենք ցրտաշունչ կավը: Ի՞նչ ենք ուզում, նրանից խաղաղության սափո՞ր արարել: Continue reading “3. Ու թվում էր, թե գալիս է…”

2. Եվ ճչում էր հավքը կեռասենու ճյուղից

zorԵս չգիտեի, որ հարավային գիշերներն այսչափ խավար են ու ցուրտ: Լուսնի աղոտ մի կտոր անսփոփ կախվել է մռայլ այգիների, մեր ու թշնամու դիրքերի վրա: Նրանից վեր՝ տիեզերքի ամպամած խորքերում, ես փնտրում եմ մեր գթառատ ու պաշտպանող Աստծո դեմքը, որ պիտի այս դառը ժամին հակված լիներ հոգնությունից օրորվող տղաների ճակատագրին: Բայց ես ո՞վ եմ, որ Նա ինձ երևա:
Հազիվ մեկուկես ժամ դողալուց հետո մշուշոտ լուսնակտորը հանգչում-կորչում է ինչ-որ տեղ, և թանձր խավարի մեջ բարձրանում է շնագայլերի կաղկանձը: Continue reading “2. Եվ ճչում էր հավքը կեռասենու ճյուղից”

1. Խավարի միջով՝ դեպի պատերազմ

«Պատերազմի ճամփաներով» ակնարկաշարից

FizuliԲեռնատարները հեռացան, ու ես մեն-մենակ մնացի անծանոթ ափի խոր գիշերվա մեջ: Այնուհետև ճանապարհը պետք է շարունակեի՝ ապավինած սեփական խոհեմությանն ու ճակատագրին:

Այո, ճակատագրին: Որովհետև պատերազմական այս թանձր գիշերում թշնամու հետախուզական թափառախմբի հանդիպելը կամ հենց մերոնց կրակահերթով սպանվելը բնավ էլ չի բացառվում: Continue reading “1. Խավարի միջով՝ դեպի պատերազմ”

Բախտիար Վահաբզադեին՝ ի պատասխան նրա «Հողից բաժին չեն տա» հոխորտանքի

Լուսանկարը՝ «Hetq.am»-ի
Լուսանկարը՝ «Hetq.am»-ի

Ես – քրիստոնյա և քաղաքակիրթ,
Ես- հայ բանաստեղծ բարու և սիրո,
Չեմ կրկնելու քո բառերը բիրտ,
Քեզ չեմ դիմելու քո սև խոսքերով:

Քանզի չեմ ատում: Ես խղճում եմ քեզ,
Ու թեև պոետ՝ լույսով ներշնչուն,
Բայց քո շուրթերից երգի փոխարեն
Դահճային արնոտ բառեր են հնչում:

Սպառնում ես ինձ՝ արյու՜ն կհեղվի…
Հավատում եմ քեզ, օ, պետք չի երդում,
Դա հին արհեստն է քո վայրագ ցեղի,
Որ վերհիշեցիր դու Սումգայիթում: Continue reading “Բախտիար Վահաբզադեին՝ ի պատասխան նրա «Հողից բաժին չեն տա» հոխորտանքի”