Ջանվար Ղարաբաղցի

Վիթխարի կաղնու բարձր գագաթին լուսինը կարմիր էր, ինչպես յաթաղանով բացված վերք։ Հսկա խարույկի շուրջը բոլորած ենիչերիները անընդհատ չոր ճյուղեր էին նետում կրակին՝ ոչ այնքան իրենց պաշարող ցուրտը մեղմելու համար, որքան անտառային խավարի սարսափից, որ նրանց համար լիքն էր հազարավոր Continue reading “Ջանվար Ղարաբաղցի”

Advertisements

Մեհմանա՝ տխուր և փոքրիկ գյուղ…

-Ճանապարհը չգիտեմ,- ասաց առաջին տաքսու վարորդը:- Մեհմանա ո՞վ է գնում, որ ես գնամ։ Երկրորդը՝ ճերմակ մազերով մի տարեց մարդ, առաջարկեց.

-Արի ես քեզ տանեմ մինչև Դրմբոն, բայց հեռու է՝ մոտ հարյուր կիլոմետր, և պիտի վճարես նաև ետդարձի համար։ Continue reading “Մեհմանա՝ տխուր և փոքրիկ գյուղ…”